Karaktermoord op Arafat
| | Opinions | 28 November 2004 |
|
|
|
Auteurs: Paul Aarts en Fadi Hirzalla
Ook in Israël zal de weemoed naar Arafat niet lang op zich laten wachten.
"De lijken van veel Palestijnen zijn reeds besmeurd met feitelijke nonsens en onwaarschijnlijke logica's. De aanstaande dood van Arafat zal geen ander lot beschoren zijn."
Zo stelt Alfred Pijpers in de Volkskrant van 9 november dat Arafat “de eliminatie van Israël” centraal in de Palestijnse harten heeft gebouwd. Welnu, het is waar en begrijpelijk dat veel Palestijnen Israël een demonische staat achten. Israël is immers verantwoordelijk voor de onderdrukking en vernedering van het Palestijnse volk.. Palestijns ‘terrorisme’ en radicale ideologie komen dan ook niet uit de lucht vallen. Pijpers’ inventarisatie van al het geweld dat Arafat zou hebben aangewend, moet tegen deze achtergrond beschouwd worden.
Geweld is niet moreel te billijken, maar laten we één en ander in de juiste proporties blijven zien. Laten we begrijpen dat Palestijnen zich structureel verzetten tegen Israëls bezettingspolitiek, en laten we bovendien vaststellen dat Palestijns bloed veel rijkelijker heeft gevloeid dan Israëlisch bloed. Een evenwichtig moreel oordeel zou niet alleen geweld als zodanig moeten afkeuren, maar ook zulke (Israelische) acties en (Palestijnse) reacties niet links mogen laten liggen.
Pijpers suggereert dat Arafat de Palestijnse woede persoonlijk heeft doen ontstaan. Naast de vraag of dit überhaupt mogelijk is, veronachtzaamt hij hiermee de bron van de Palestijnse woede. Bovendien miskent Pijpers de betekenis en waarde van Arafats erkenning van Israël (in 1988 al, en later met de Oslo-akkoorden). Met die erkenning van Israël deed de PLO afstand van 78% (!) van historisch Palestina. Zonder Arafat zou zo'n ongekende geste onverteerbaar zijn geweest voor de miljoenen Palestijnen die de hoop koesterden ooit weer hun huizen te kunnen betrekken binnen de ‘groene lijn’. Het was Arafat die erin slaagde om ‘Oslo’ geaccepteerd te krijgen onder de Palestijnse meerderheid. Vanwaar dan die verdachtmakingen over plannen tot “eliminatie van Israël”? Oslo bleek overigens ijdele hoop te zijn: Israël zette haar bezettingspolitiek onverminderd voort (en Arafat leek maar geen genoeg te kunnen krijgen van zijn corrupte praktijken).
Baraks aanbod in 2000 (Camp David) had betrekking op nog minder dan ‘Oslo’. Israël bood Arafat en de zijnen geen soevereine staat aan, maar een lapje grond hier en een lapje grond daar. Lapjes grond die tezamen niet eens de 22% van historisch Palestina zouden beslaan. De Westelijke Jordaanoever zou worden ingedeeld in verschillende gebieden waartussen nauwelijks bewegingsvrijheid mogelijk is: ‘bantoestans’ zoals we dat zagen in het Zuid-Afrika van de apartheid. Baraks voorstel zou het dagelijkse leven van Palestijnen hevig ontwrichten, zo niet onmogelijk maken. Intussen wordt hierover door Pijpers grof en hardnekkig gelogen: het schaamteloze voorstel van Barak wordt ‘genereus’ en een ‘vredesvoorstel’ genoemd. Het is vanuit Palestijns perspectief alleen een zot die zo'n aanbod zou aanvaarden.
Nu Arafat dreigt weg te vallen, kun je je serieus afvragen of Israel beter af zal zijn. Wie behalve Arafat kan het verdriet van de Palestijnse massa’s kanaliseren? Wie is het die hen ervan kan overtuigen dat zij met een tweestaten-oplossing - hoe schamel ook - genoegen moeten nemen? Wie houdt de Palestijnen bij elkaar? Wie? Sharon heeft zich niet alleen buitengewoon arrogant, maar ook dom getoond door Arafat “irrelevant” te verklaren. Arafat hield er een dictatoriaal leiderschap op na en hij is bovendien verantwoordelijk voor de dood van burgers en soldaten die tijdens de Israëlisch-Palestijnse oorlog zijn gevallen. Maar er kan niet ontkend worden dat Arafat een sleutel tot vrede had kunnen zijn. Sommige Europese staten erkenden dat, de Verenigde Staten en Israël wilden het niet zien. De weemoed naar Arafat zal niet lang op zich laten wachten, ook in Israel.
Dit artikel verscheen eerder in De Volkskrant van 12 november 2004.
Published on 28 November 2004 by RISQ
© RISQ | www.risq.org
4794 reads |
| |
|
| |
|
|
My Headlines | Newsfeeds in your mailbox!
